โลก หรือ โรค

คุณเคยเป็นกันไหม แบบเหนื่อยจนสุดแล้ว อยากนอน (สัดๆ)

แต่ไม่สามารถหลับตาลงได้เกินสิบนาที

มันอาจเหมือนจะหลอกหลอน หรืออะไรไม่สามารถอธิบายได้

แต่ทำไมไม่หลับ ?

........

การนอนไม่หลับ ส่วนใหญ่คนที่เป็น จะเป็นคนเครียด คนทำงาน คนไม่มีความสุขกับชีวิต คนที่เป็นโรคซึมเศร้า คนวัยทอง และคนที่ใกล้อยากตาย

แต่ฉันไม่ใช่คนพวกนั้น แต่ฉันไม่รุ้ว่าฉันเป็นอะไร

มันเกิดอะไรขึ้น ฉันยังไม่วัยทองนะ

ตอนนี้เป็นเวลา ตีห้า สิบ นาที

ฉันพยายามเข้านอนตั้งแต่ตีสาม ซึ่งถือว่าผิดวิสัยแล้ว

เพราะคนเราควรนอนได้แปดชั่วโมงใช่ไหม

และควรนอนเมื่อพระอาทิตย์หายอย่างสิ้นเชิง และพระจันทร์ส่องประกายให้ความอบอุ่นยามนอนหลับ แต่ฉัน กลับนั่งดูแสงจันทร์และรอพระอาทิตย์ขึ้น ฟังเสียงนกขันพร้อมสมองที่ตื้อๆ คิดอะไรมากไม่ออกแล้ว และไม่ไหวแล้วกับการข่มตัวเองให้หลับ

มันหงุดหงิด ฟุดฟิด จนยิ่งนอนไม่หลับเพิ่มเข้าไปอีก

โดยที่รู้ตัวว่า พรุ่งนี้มีอะไรต้องทำอีกมาก แต่กลับต้องล้มเลิกเพราะการนอนไม่หลับเส็งเคร็งชนิดนี้

........

เบื่อจริงๆเลยนะ ไม่เข้าใจว่าชีวิตคนเราเกิดมา ทำไมถึงต้องเป็นแบบนี้ กับอาการหลับยากเย็นที่ไม่รุ้สาเหตุเช่นนี้

ตอนนี้นึกถึงเพลงของวงโคลด์เพล ชื่อเพลง ฟิกซ์ยู คุณๆอาจเคยได้ยิน

แต่อีกซักพักร่างกายคงต้องร้องออกมาจากภายในว่า ขอกูนอนเถอะ

ไม่มีอะไรมาก แค่ยังมีอีกหลายอย่างที่ยังไม่เข้า ใจและที่สำคัญมันคือตัวเราเองที่เราไม่เข้าใจ ตรงนี้ที่น่าห่วง

คงถึงเวลาที่อาจต้องฝืนตัวเองทะเลาะกับจิตใจ สมอง และร่างกายอีกครั้ง เพราะตอนนี้ทั้งสามอย่างมันตีกันจนไม่ไหวแล้ว

........

ขอลา สวัสดี

งานโบว์แดง .. หรือผลงานชิ้นโบว์แดงของฉัน จริงๆมันก้อไม่ได้โบว์แดงอะไรนักหรอก แต่เป็นงานที่ฉันชอบมากหน่ะนะ แต่ละงานบางครั้งมันมาจากแรงบันดาลภายใต้จิตใจบางอย่าง และที่สำคัญคืออารมณ์ของฉันในตอนนั้น ..อืม

รูปนี้ เป็นการหัดตัดแปะครั้งแรกๆของฉัน นานมากแล้วล่ะ

รูปนี้ฉันชอบมากๆเลย มันเหมือนภาพที่ต้องตั้งใจมองลงไปลึกๆนะ ตัวภาพมันบอกอารมณ์ได้ดีบอกไม่ถูก ชอบ ฮิๆ

ภาพนี้ทำตอนอารมณ์แย่มาก เลยออกมาเป็นแบบนี้เลย แต่ทำเสร็จก็อารมณ์ดีขึ้นนะ เป็นการระบายอารมณ์ที่ไม่ทำร้ายใครดี

อันนี้มาจากหนังสือพิมพ์ฝรั่งเศสที่ฉันเคยได้ลงตอนเด็ก และก็การสังสรรค์กับเพื่อนๆ

ภาพนี้คืองานลงนิตยสารสารกระตุ้น คุณลองไปเปิดดูกันได้ แต่ว่ามันถูกนำไปดัดแปลงแล้วบางส่วน แต่เป็นอันนึงที่เราพอใจนะ

ส่วนอันนี้เป็นบัตรชมงานหน่ะ เราทำแล้วผ่าน เค้าชอบแต่ว่ามันดูวัยรุ่นไป ..ก้อคนทำยังวัยรุ่นหนินะ ฮ่าๆๆๆ บัตรนี้ทำถึงหกโมงเช้า จำได้แม่นยำเลย

ก็ประมาณนี้แหล่ะ จริงๆก้อมีอีกบ้างบางอันที่ยังหลงเหลือ ตอนนี้ยังไม่อยากนอนและคงยังไม่อยากนอนต่อไป โดยที่มีเรียน เรานี่แย่จริงๆเลย

สวัสดี

edit @ 2006/11/17 01:40:34

อนึ่ง..

ได้อ่านมา อยากระบายบ้าง

ได้ไหม...

มันก้อแปลกดีจริงนะ เม็ท..

ไม่รุ้สิ ... ยังเป็นโลกแห่งไวน์ที่ไม่ได้อยู่ในความเป็นจริง

น้อยคนคงเข้าใจ กับสิ่งแปลกใหม่ที่เกิดในชีวิตโดยไม่รู้ว่าเป็น

ระยะเวลาสั้นหรือยาว..

แต่อย่างไร ก้อยินดี และดีใจที่ได้รุ้จัก

โลเลลา...................................................