mermaid

โลก หรือ โรค

คุณเคยเป็นกันไหม แบบเหนื่อยจนสุดแล้ว อยากนอน (สัดๆ)

แต่ไม่สามารถหลับตาลงได้เกินสิบนาที

มันอาจเหมือนจะหลอกหลอน หรืออะไรไม่สามารถอธิบายได้

แต่ทำไมไม่หลับ ?

........

การนอนไม่หลับ ส่วนใหญ่คนที่เป็น จะเป็นคนเครียด คนทำงาน คนไม่มีความสุขกับชีวิต คนที่เป็นโรคซึมเศร้า คนวัยทอง และคนที่ใกล้อยากตาย

แต่ฉันไม่ใช่คนพวกนั้น แต่ฉันไม่รุ้ว่าฉันเป็นอะไร

มันเกิดอะไรขึ้น ฉันยังไม่วัยทองนะ

ตอนนี้เป็นเวลา ตีห้า สิบ นาที

ฉันพยายามเข้านอนตั้งแต่ตีสาม ซึ่งถือว่าผิดวิสัยแล้ว

เพราะคนเราควรนอนได้แปดชั่วโมงใช่ไหม

และควรนอนเมื่อพระอาทิตย์หายอย่างสิ้นเชิง และพระจันทร์ส่องประกายให้ความอบอุ่นยามนอนหลับ แต่ฉัน กลับนั่งดูแสงจันทร์และรอพระอาทิตย์ขึ้น ฟังเสียงนกขันพร้อมสมองที่ตื้อๆ คิดอะไรมากไม่ออกแล้ว และไม่ไหวแล้วกับการข่มตัวเองให้หลับ

มันหงุดหงิด ฟุดฟิด จนยิ่งนอนไม่หลับเพิ่มเข้าไปอีก

โดยที่รู้ตัวว่า พรุ่งนี้มีอะไรต้องทำอีกมาก แต่กลับต้องล้มเลิกเพราะการนอนไม่หลับเส็งเคร็งชนิดนี้

........

เบื่อจริงๆเลยนะ ไม่เข้าใจว่าชีวิตคนเราเกิดมา ทำไมถึงต้องเป็นแบบนี้ กับอาการหลับยากเย็นที่ไม่รุ้สาเหตุเช่นนี้

ตอนนี้นึกถึงเพลงของวงโคลด์เพล ชื่อเพลง ฟิกซ์ยู คุณๆอาจเคยได้ยิน

แต่อีกซักพักร่างกายคงต้องร้องออกมาจากภายในว่า ขอกูนอนเถอะ

ไม่มีอะไรมาก แค่ยังมีอีกหลายอย่างที่ยังไม่เข้า ใจและที่สำคัญมันคือตัวเราเองที่เราไม่เข้าใจ ตรงนี้ที่น่าห่วง

คงถึงเวลาที่อาจต้องฝืนตัวเองทะเลาะกับจิตใจ สมอง และร่างกายอีกครั้ง เพราะตอนนี้ทั้งสามอย่างมันตีกันจนไม่ไหวแล้ว

........

ขอลา สวัสดี

อนึ่ง..

ได้อ่านมา อยากระบายบ้าง

ได้ไหม...

มันก้อแปลกดีจริงนะ เม็ท..

ไม่รุ้สิ ... ยังเป็นโลกแห่งไวน์ที่ไม่ได้อยู่ในความเป็นจริง

น้อยคนคงเข้าใจ กับสิ่งแปลกใหม่ที่เกิดในชีวิตโดยไม่รู้ว่าเป็น

ระยะเวลาสั้นหรือยาว..

แต่อย่างไร ก้อยินดี และดีใจที่ได้รุ้จัก

โลเลลา...................................................


edit @ 2006/11/13 03:14:52

อนึ่ง... ดูจะแรดๆบอกไม่ถูกถ้าจะมาแนะนำตนให้ทราบ

แต่ลองทำดู เล่นๆก้อแปลกดี

อื้ม.. เราชื่อ เมอเหมด เรียนอยู่ศิลปากร คณะโบราณคดี เอกฝรั่งเศส

แต่เราชอบศิลปะมากกว่าวิชาที่เรียนอยู่ สนใจในการถ่ายภาพ การแต่งภาพ การวาดภาพ สิ่งสวยงาม และโลกส่วนตัว

เราชอบทำขนมมาก และ เราชอบกินกาแฟและขาไก่

ทำไมพิมไปเรื่อยๆแล้วแปลกๆ

เราอายุยี่สิบสองปี เป็นผู้หญิง ...

การแนะนำตัวเองนี่ช่างยากเสียเหลือเกินเนอะ

แค่นี้ก้อคงพอรู้จักเราแล้ว ถ้าเราเปลี่ยนแปลงสภาพ จะกลับมาเล่าสู่กันฟัง

..ตลกตัวเองจริงๆ

นี่คือฉันเอง ในวันที่ผมสั้นและโดนไดร์..

สวัสดี


edit @ 2006/11/09 14:42:18